کسی در یک چت یا در بخش نظرها به شما توصیه می‌کند «TG WS Proxy نصب کن» و شما هم آن را جست‌وجو می‌کنید. اما در نتایج همه‌چیز قاطی است: فایل‌های .exe روی سایت‌های اشتراک فایل، چند فایل apk، صفحه‌هایی از GitHub و سایت‌هایی که در آن‌ها پروکسی به دلیلی نامعلوم «گره» و «آپ‌تایم» دارد. از چنین نتایجی نمی‌شود فهمید چه چیزی را به شما پیشنهاد می‌کنند نصب کنید: یک سرور، یک برنامه یا نسخهٔ تازه‌ای از تلگرام.
همین اول بگویم که اینجا نه لینک فایل هست و نه راهنمای نصب. ما توضیحات برنامه و کد آن را خواندیم. دربارهٔ خودمان هم کوتاه و در آخر مطلب می‌گویم.
نه سرور است و نه تلگرام جدید
Telegram WS Proxy (که بیشتر TG WS Proxy نوشته می‌شود) را تلگرام نساخته است. این یک پروژهٔ متن‌باز از یک توسعه‌دهندهٔ مستقل است که بهار ۲۰۲۶ منتشر شد و نسخهٔ اصلی آن روی GitHub است. این برنامه روی کامپیوتر نصب می‌شود و همراه با Telegram Desktop کار می‌کند، یعنی همان برنامهٔ تلگرام برای کامپیوتر. خود سازنده آن را پروکسی محلی برای Telegram Desktop می‌نامد.
برنامه روی همان کامپیوتر اجرا می‌شود و خودش را برای تلگرام یک پروکسی معمولی MTProto نشان می‌دهد. Telegram Desktop به آدرس 127.0.0.1 به آن وصل می‌شود و این آدرس یعنی «همین کامپیوتر». بعد از آن، خود برنامه از طریق WebSocket با سرورهای تلگرام ارتباط می‌گیرد و حروف WS در اسم آن هم از همین‌جا آمده است. WebSocket را سازندهٔ برنامه اختراع نکرده است: مستندات تلگرام آن را در میان راه‌های استاندارد ارتباط با سرورها آورده و آن را برای برنامه‌هایی که در مرورگر کار می‌کنند توصیه کرده است.
از این موضوع یک نتیجهٔ مفید به دست می‌آید. گاهی در چت‌ها یک «لینک آماده» به شکل tg://proxy?server=127.0.0.1… دست‌به‌دست می‌شود و می‌گویند همین WS Proxy است. اما چنین لینکی به همان دستگاهی اشاره می‌کند که روی آن باز شده است و بدون اینکه برنامه در حال اجرا باشد، هیچ اتصالی برقرار نمی‌کند. کسی که آن را فرستاده، در واقع آدرس لپ‌تاپ خودش را فرستاده است، فقط اینکه روی دستگاه شما همین آدرس به دستگاه خود شما اشاره می‌کند.
روی گوشی اصلاً نسخهٔ اصلی وجود ندارد، چون سازنده برنامه را فقط برای ویندوز، macOS و لینوکس می‌سازد. هر چیزی که در نتایج جست‌وجو با عنوان «TG WS Proxy apk» یا نسخهٔ آیفون می‌بینید، کار افراد دیگری است.
یک اشتباه دیگر هم به خاطر شباهت اسم‌ها پیش می‌آید. در خود Telegram Desktop از نسخهٔ ۷.۱ (اوت ۲۰۲۶) نوع تازه‌ای از پروکسی به نام WEB اضافه شده که در تنظیمات برنامه تنظیم می‌شود. این نوع پروکسی هیچ ربطی به برنامهٔ TG WS Proxy ندارد. خودم کنجکاوم ببینم چه از آب درمی‌آید، اما عجله نمی‌کردم، چون فقط سه روز بعد، در نسخهٔ ۷.۱.۲، تلگرام شروع کرد به هشدار دادن دربارهٔ خطرهای احتمالی هنگام اضافه کردن چنین پروکسی‌ای به برنامه.
چرا نسخه‌های جعلی این‌قدر زیادند و چه خطری دارند
روی GitHub صدها پروژه هست که «tg-ws-proxy» در اسمشان آمده است. در میان آن‌ها فقط یکی نسخهٔ اصلی است و از روی اسم نمی‌شود فهمید پشت بقیه چه کسی است و در فایل‌هایشان چه چیزی هست.
در سپتامبر ۲۰۲۶ یک نفر در مخزن برنامه شکایت کرد که آنتی‌ویروسش در فایل .exe دانلودشده یک استیلر پیدا کرده است، یعنی برنامه‌ای که رمزهای عبور و اطلاعات ورود را می‌دزدد. سازنده جواب داد که این فایل از مخزن او دانلود نشده و یک استیلر است که خودش را جای فایل واقعی جا زده است، و اضافه کرد: اگر اجرایش کرده‌اید، رمزهای عبورتان را عوض کنید و از همهٔ نشست‌ها خارج شوید. در همان‌جا یادآوری کرد که مورد مشابهی قبلاً برای کسی پیش آمده بود که برنامه را از طریق یک موتور جست‌وجوی معمولی پیدا کرده بود.
سایت‌های بدلی هم داستان جداگانه‌ای دارند. ما یکی از این سایت‌ها را ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶ باز کردیم. این سایت خودش را TG WS Proxy معرفی می‌کند و بیش از بیست «گره»، شمارندهٔ کاربران آنلاین و آپ‌تایم با دقت صدم درصد نشان می‌دهد، در حالی که در توضیحات برنامه‌ای که روی کامپیوتر خود کاربر کار می‌کند، هیچ «گره»، آنلاین و آپ‌تایمی وجود ندارد. دکمه‌های دانلود آنجا هم به سازنده نمی‌رسند، بلکه به مخزن دیگری می‌روند که در سپتامبر ساخته شده و اندازهٔ فایل داخل آن با نسخهٔ اصلی یکی نیست. از روی صفحه نمی‌شود فهمید در چنین فایلی چه چیزی هست، اما من به چنین صفحه‌ای اعتماد نمی‌کردم.
یک توصیه در توضیحات نسخهٔ اصلی هم هست که به نظرم خوب نیست. سازنده صادقانه هشدار می‌دهد که آنتی‌ویروس‌ها اغلب به اشتباه به برنامه ایراد می‌گیرند، و توصیه می‌کند اگر آنتی‌ویروس اجازهٔ دانلود نمی‌دهد، آن را موقتاً خاموش کنید و فایل را به استثناها اضافه کنید. می‌فهمم این توصیه از کجا آمده است، اما به نظر من نسخه‌های جعلی دقیقاً روی همین عادت حساب می‌کنند: آدم از قبل می‌داند که آنتی‌ویروس ایراد می‌گیرد و هشدار را حتی وقتی دربارهٔ یک استیلر واقعی است، نادیده می‌گیرد.
خود تلگرام توصیه می‌کند پروکسی را فقط از منبعی بگیرید که به آن اعتماد دارید، و این توصیه برای برنامه‌هایی که روی کامپیوتر نصب می‌شوند، در واقع مهم‌تر هم هست. یکی از مشارکت‌کنندگان پروژه صریحاً می‌نویسد که آن‌ها مسئول فایل‌هایی نیستند که از مخزن پروژه و آینهٔ آن نیامده‌اند. پس فایلی که از یک چت، یک سایت اشتراک فایل، یک سایت با «گره» یا اولین لینکی که در جست‌وجو پیدا شده به دستتان رسیده، از طرف سازنده نیامده است و معلوم نیست واقعاً چه چیزی در آن هست.
اگر چنین فایلی را اجرا کرده‌اید
به توصیهٔ سازنده بهتر است دو قاعده از خود تلگرام را هم اضافه کرد، دربارهٔ کد ورود و رمز ابری. قدم به قدم:
- گوشی را بردارید، نه همان کامپیوتر را، در تلگرام بخش «تنظیمات» ← «دستگاه‌ها» (Settings → Devices) یا «حریم خصوصی و امنیت» ← «نشست‌های فعال» (Privacy and Security → Active Sessions) را باز کنید و همهٔ نشست‌ها را به جز نشست فعلی، یعنی به جز خود گوشی، ببندید. نشست همان کامپیوتر را هم ببندید: اگر فایل فرصت کرده باشد داده‌های تلگرام را کپی کند، با آن‌ها می‌شود بدون کد وارد حساب شد.
- رمزهای عبوری را که روی آن کامپیوتر وارد کرده یا ذخیره کرده بودید، عوض کنید، آن هم از گوشی یا یک دستگاه دیگر و نه از خود آن کامپیوتر، وگرنه اگر برنامه هنوز در حال کار باشد، رمزهای تازه را هم می‌فهمد. عوض کردن رمزها را خود سازندهٔ برنامه هم توصیه کرده است. تا وقتی آن کامپیوتر از نظر ویروس بررسی نشده، دوباره با آن نه وارد تلگرام شوید و نه وارد حساب‌های دیگر.
- کد ورود تلگرام را به هیچ‌کس ندهید، نه به آدم‌ها و نه به سرویس‌ها و برنامه‌های دیگر. خود تلگرام این را در بخش پرسش‌های متداولش نوشته است.
- اگر رمز ابری تلگرام را هنوز روشن نکرده‌اید، آن را از گوشی روشن کنید: «تنظیمات» ← «حریم خصوصی و امنیت» ← «تأیید دو مرحله‌ای» (Settings → Privacy and Security → Two-Step Verification).
حدس نمی‌زنم چنین برنامه‌ای دقیقاً چه چیزی را برده است، چون نمی‌دانیم در فایل شما چه بوده است.
پس آیا به این برنامه نیاز دارید
برای استفاده از پروکسی در تلگرام به آن نیازی ندارید. در مستندات تلگرام صریحاً آمده است که همهٔ برنامه‌های تلگرام برای موبایل و کامپیوتر خودشان می‌توانند از طریق پروکسی وصل شوند، و در Telegram Desktop هم پروکسی در خود برنامه تنظیم می‌شود. اینکه یک پروکسی معمولی را چطور انتخاب کنید و به چه چیزهایی توجه کنید، در مطلب جداگانه‌ای دربارهٔ پروکسی تلگرام آمده است.
خود این برنامه راه خودش را می‌رود و خطرهای خودش را هم دارد. شما فایلی از یک توسعه‌دهندهٔ مستقل را روی کامپیوترتان نصب می‌کنید و به نظر من همان دسترسی‌هایی را می‌گیرد که هر برنامهٔ دیگری که اجرا می‌کنید دارد. در بررسی‌های قدیمی‌تر نوشته‌اند که این برنامه به سرورهای شخص ثالث نیازی ندارد. اما در نسخه‌های فعلی، به طور پیش‌فرض بخشی از اتصال‌ها ممکن است نه مستقیم به سرورهای تلگرام، بلکه از طریق آدرس‌های شخص ثالث از فهرستی برود که خود پروژه نگه می‌دارد. این آدرس‌ها مال چه کسی است، نمی‌دانیم. و نسخه‌های جعلی‌ای هم هستند که بالاتر درباره‌شان گفتم.
نصب کردن یا نکردن آن تصمیم خود شماست و من شما را به هیچ طرفی ترغیب نمی‌کنم. به‌خصوص که ما خودمان پروکسی برای تلگرام می‌فروشیم، پس وقتی توصیه‌های مرا می‌خوانید، این را در نظر داشته باشید.
حالا همان‌طور که قول داده بودم، کوتاه دربارهٔ خودمان. یک پروکسی معمولی در خود تلگرام و با یک لینک وصل می‌شود، و FreeGate هم دقیقاً همین است: یک پروکسی شخصی برای تلگرام بدون برنامهٔ جداگانه. شما لینک را در تلگرام باز می‌کنید، نه در مرورگر، تلگرام خودش دربارهٔ پروکسی می‌پرسد و شما «اتصال پروکسی» را می‌زنید. هر دستگاه لینک خودش را دارد و اگر لینک جایی درز کرد، می‌توانید آن را در حساب کاربری با یک لمس عوض کنید و لینک قبلی فوراً از کار می‌افتد. این پروکسی فقط داخل تلگرام کار می‌کند، پس برنامه‌های بانکی و بقیهٔ برنامه‌ها مثل همیشه باز می‌شوند. ما پیام‌های شما را نمی‌بینیم: آن‌ها را خود تلگرام رمزگذاری می‌کند و پروکسی فقط داده‌های رمزگذاری‌شده را منتقل می‌کند.
FreeGate در برنامه‌های رسمی تلگرام برای iOS، اندروید، ویندوز، macOS و لینوکس کار می‌کند، اما نسخهٔ وب تلگرام از پروکسی پشتیبانی نمی‌کند. اول می‌توانید ۱ روز رایگان امتحانش کنید، بعد از ثبت‌نام با ایمیل و تأیید آن: بدون پرداخت، بدون شماره تلفن و بدون برداشت خودکار. قیمت برای یک دستگاه است، یعنی گوشی و کامپیوتر ۲ دستگاه حساب می‌شوند، و تعرفه‌ها را روی سایت می‌بینید. همهٔ این‌ها در freegate.app/ir است.